|
Ugh, en daar gaat het, je anti-aanbak pan kan het gewoon niet overleven om je favoriete eieren te bakken voor de brunch. Je hebt dit zo lang mogelijk vermeden, maar je kunt het niet langer uitstellen. Ja, je moet gaan winkelen voor potten en pannen. Als de gedachte om te kiezen tussen de schijnbaar honderden verschillende merken die verschillende dingen beloven je afschrikt, dan snappen we dat! Ik bedoel, wie wil tussen het doen van boodschappen en het doen van boodschappen het verschil uitzoeken tussen niet-giftige en giftige pannen? Wij zijn hier om u te helpen uw winkeltijd en -angst te verminderen!
Laten we beginnen met de basis
Pannen met antiaanbaklaag bestaan uit twee verschillende materialen. Het eerste is de binnenkant van een antiaanbakpan van metaal, meestal aluminium, dat helpt de warmte gelijkmatig te geleiden. Deze metalen basis wordt vervolgens bespoten met een antiaanbaklaag die we het best kennen als Teflon (1). De antiaanbaklaag bestaat uit gefluoreerde chemicaliën, die net zo slecht voor je zijn als ze klinken. Hoewel de gefluoreerde chemicaliën helpen om het oppervlak van de pannen glad en antiaanbakbaar te houden, blijken ze bij mensen negatieve gezondheidseffecten te veroorzaken. Met name de gassen die vrijkomen uit Teflon kunnen ademhalingsproblemen veroorzaken, zoals kortademigheid, pijn op de borst en hoesten (2).
Als u bent zoals ik, is de reden dat u uw anti-aanbakpan moet vervangen dat er krassen op zitten en u het aluminium eronder kunt zien. Dat is wanneer het nog erger wordt en is zeker een teken dat je zo snel mogelijk naar de dichtstbijzijnde panwinkel moet gaan! Waarom? Een paar redenen: je hebt zeker dampen van de anti-aanbaklaag ingeademd, de kans is groot dat je zelfs wat van de coating hebt gegeten omdat die afbrokkelde en aan je eten bleef kleven, en omdat blootstelling aan aluminium (dat spul dat je onder de krassen ziet) in verband is gebracht met de ziekte van Alzheimer en andere negatieve gezondheidsresultaten (3).
Hoe zit het met mijn PFOA-, PFAS- en PFTE-vrije pannen? Wat betekenen al die P’s?
Nou, in wezen één woord – slecht! PFAS is een allesomvattende term voor gefluoreerde producten, en veel bedrijven beloven dat hun producten PFOA- of PFTE-vrij zijn, maar zijn niet echt vrij van alle gefluoreerde chemicaliën, omdat er heel veel van zijn. Een algemene vuistregel is dat alles met een antiaanbaklaag gefluoreerde chemicaliën bevat. We zijn gewoon nog niet zover dat magische eigenschappen in een toegevoegde coating veilig kunnen worden gemaakt (ik weet het, ik weet het, ik ben ook verdrietig). Het vervelende met deze anti-aanbaklagen is dat wanneer je ze koopt, ze technisch veilig zijn omdat er geen gevaarlijke chemicaliën in zitten of afgeven. Het probleem is echter dat wanneer je deze pannen verhit tot hoge temperaturen (wat volgens veel pannen niet mag als je de kleine lettertjes leest), de antiaanbaklaag wordt omgezet in een gevaarlijke verbinding (in de meeste gevallen PFOA) die dan vrijkomt in de lucht en in je eten (4). Bedrijven blijven nieuwe verbindingen creëren waarvan ze denken dat ze veilig zijn, maar er is echt niet genoeg informatie beschikbaar om te weten of ze later geen negatieve gezondheidseffecten hebben. Het beste is om nee te zeggen tegen anti-aanbakpannen! Het is misschien moeilijk in het begin, maar als je er echt over nadenkt, zijn anti-aanbakpannen niet nodig voor alles wat je in de keuken doet (ik heb het over jou, mijn pastapot)!
Dit artikel is geschreven door doepserleven
|
